Overslaan en naar de algemene inhoud gaan

U bent hier

Doe mee met Wereldaidsdag!

Waarom worden mensen met hiv (nog) gediscrimineerd?

We zetten nog steeds een stap achteruit als we met mensen met hiv geconfronteerd worden. En dat is niet abnormaal. Mensen hebben een natuurlijke vrees voor besmettelijke ziektes, het is instinctief dat je dat uit de weg gaat. Zeker als die ziekte dodelijk is. Bovendien zijn de vreselijke beelden van de eerste mensen die stierven aan de gevolgen van aids in ons collectief geheugen gebrand. Die associatie van ‘aids=vreselijk lijden’ bestaat nog steeds. Maar er speelt meer dan 'smetvrees' alleen. 

Ergens leeft nog steeds het idee dat een besmetting met hiv eigenlijk wel een beetje 'hun eigen schuld' is. Hiv loop je op door seks, onbeschermde seks, misschien zelfs 'losbandige' seks. En daar hebben mensen het moeilijk mee. Het strookt niet met wat als normaal beschouwd wordt, wat de norm is. Iedereen die buiten die norm valt, is dus verkeerd. Het is wij tegen zij. En die norm wordt ook best vastgelegd, best in maatregelen en wetten gegoten. Zodat de anderen, de mensen met hiv, geen bedreiging meer zouden vormen voor mensen die ‘normaal’ handelen. Als deze houding en deze opvattingen maar genoeg herhaald worden en bevestigd worden, krijg je twee effecten: 

  • een steeds grotere groep gaat die opvattingen delen en daarnaar handelen (discriminatie), 
  • mensen met hiv gaan die norm interioriseren, gaan geloven dat ze niet ok zijn, dat ze zich moeten schamen en er schuld aan hebben (zelfstigma).