Overslaan en naar de algemene inhoud gaan

U bent hier

Oplossing rond hiv-medicatie voor mensen zonder papieren in de maak

18/02/2013 - 13:00

Sensoa sluit zich aan bij de vraag van de artsen van het Instituut voor Tropische Geneeskunde dat alle patiënten in België, los van hun verblijfstatuut of van het feit of ze al dan niet regulariseerbaar zijn, toegang krijgen tot behandeling als ze behandeling nodig hebben. Zoals Dr. Apers in het interview in de Standaard van 18 februari aangeeft is het onderbreken of stoppen van behandeling zeer gevaarlijk. We zijn zeer tevreden dat Minister Onkelinckx in deze het initiatief neemt en gaat spreken met Staatssecretaris De Block. De woordvoerder van de Minister geeft duidelijk aan dit geen financieel probleem is.  De middelen kunnen gevonden worden om iedereen behandeling te geven. Tot midden 2011 vormde de terugbetaling overigens geen probleem, aldus het ITG. Sensoa verwelkomt dan ook dit duidelijk standpunt van de Minister.

We kunnen begrip opbrengen voor de bezorgdheid van het OCMW in Antwerpen, die hun middelen goed moeten beheren en inderdaad geconfronteerd worden met meer aanvragen dan sommige andere OCMW's. Dit weegt volgens ons echter niet op tegen het recht op dringende medische zorg en de grote risico's die ontstaan voor de gezondheid van mensen met hiv en voor de volksgezondheid wanneer mensen uitgesloten blijven van een behandeling.  Bovendien gaat het om een beperkte groep mensen  die deze behandeling nodig hebben. Vandaar dat we tevreden zijn dat de discussie nu naar het federale niveau gebracht is.

Geen juridische grond

Juridische medewerkers van het Kruispunt Migratie Integratie stellen dat enkel als de persoon niet behoeftig is (met andere woorden via andere inkomsten de medische kosten kan betalen),  dringende medische hulp niet door het OCMW moet voorzien worden.  Het feit of de behandeling toegankelijk is in het land van herkomst staat daar los van. "Ook de vraag of iemand al dan niet regulariseerbaar is kan geen voorwaarde zijn. Dringende medische hulp is een recht voor mensen zonder wettig verblijf", stelt Ellen Druyts van Kruispunt Migratie.

Zolang iemand hier verblijft en behandeling nodig heeft moet deze behandeling aangeboden worden. Als iemand terug gestuurd wordt naar het land van herkomst moet ook de continuïteit van de behandeling gewaarborgd worden. Dit is heel belangrijk omwille van medische redenen.  In de praktijk betekent dit, dat de persoon behandeling krijgt tot hij/zij op het vliegtuig gezet wordt en de behandeling daarna verder gezet moet kunnen worden in het land van herkomst.

Er zijn voldoende argumenten om de behandeling toe te kennen

  1. Er kan heel wat menselijk leed voorkomen worden met de hiv-behandeling. Iemand die behandeld wordt dwingen te stoppen (terwijl we de middelen hebben om dit te voorkomen) zorgt ervoor dat het virus zich opnieuw kan vermenigvuldigen en er resistente virussen kunnen ontstaan.
  2. De richtlijnen van de Wereld Gezondheidsorganisatie voor toegang tot behandeling zijn zeer duidelijk: als de mogelijkheid bestaat om te behandelen,  kan men mensen niet uitsluiten van behandeling. Ook andere internationaal juridische teksten zoals de Conventie voor Economische en Sociale rechten zijn heel duidelijk. Een land dat de mogelijkheid heeft om iedereen dringende medische zorg te geven, kan dit niet weigeren.
  3. Meer en meer is duidelijk dat de preventie van hiv sterk wordt bevorderd als mensen zich vroeg genoeg laten testen en als patiënten die een behandeling nodig hebben die ook krijgen. Wie niet op behandeling staat kan het virus immers gemakkelijker doorgeven. Een behandeling is dus niet alleen noodzakelijk voor de gezondheid van personen die leven met hiv, maar ook voor de volksgezondheid.. Over de hele wereld worden mensen met een verhoogd risico bovendien aangespoord om zich te laten testen.  Als zij vervolgens medicatie nodig hebben maar die niet krijgen, wordt deze preventiestrategie ernstig ondermijnd.

Ten slotte : Sensoa pleit niet exclusief voor een oplossing voor mensen met hiv. Het gaat om het recht op dringende medische zorg. Ook iemand die besmet is met hepatitis C bijvoorbeeld moet een beroep kunnen doen op dringende medische zorg.