Overslaan en naar de algemene inhoud gaan

U bent hier

Persbericht: Openheid over hiv in jobcontext niet evident

Helft van personen met hiv vertelt diagnose niet op het werk

25/11/2013 - 12:54

In aanloop naar Wereldaidsdag (1 december) vestigen de Universiteit Gent en Sensoa de aandacht op het taboe rond hiv, ook op de werkvloer. Zo blijkt uit een online bevraging dat slechts de helft van de personen met hiv zijn of haar hiv-status bekendmaakt op het werk en dat een meerderheid vreest voor professionele en/of sociale gevolgen. Werken met hiv is geen uitzondering meer. Dankzij de krachtige hiv-remmers is het voor veel personen met hiv mogelijk om een job uit te oefenen. Om aan de nood aan informatie van werkgevers, maar ook professionele hulpverleners en de directe omgeving van mensen met hiv, tegemoet te komen, breidt Sensoa Levenmethiv.be uit met twee luiken.

Disclosure op het werk

In de periode tussen juli en november van dit jaar deelden 54 personen met hiv informatie en ervaringen over hun job, over medicatiegebruik op het werk, over het al dan niet bekendmaken van de hiv-status (‘disclosure’) op de werkvloer, en over eventuele gevolgen daarvan. 

Slechts de helft van de bevraagden maakt de diagnose bekend. Personen met hiv hebben vooral angst voor professionele gevolgen, zoals ontslag of verlies van klanten, maar ook voor sociale gevolgen (pesterijen, discriminatie) na hun bekendmaking. Anderen zien er geen meerwaarde in, immers ‘je bent nog steeds dezelfde als voor je diagnose’ of ‘men heeft er niets mee te maken’.

Personen die hun seropositiviteit bekendmaken, doen dat veelal uit vrije wil (‘ik wou eerlijk zijn’ of ‘het doet goed dat er iemand op het werk is waar ik even mee kan praten als ik het moeilijk heb’). Daarbij worden vooral dichte collega’s, een vertrouwenspersoon of een leidinggevende ingelicht. Goed nieuws is dat meer dan de helft van de meeste personen geen veranderingen of negatieve gevolgen ervaren na de bekendmaking. Positieve veranderingen, zoals meer begrip, komt in een kwart van de gevallen voor.

Opvallend is ook dat bedienden vaker overgaan tot disclosure dan arbeiders.

Levenmethiv.be bereidt voor op confrontatie met hiv

Personen met hiv kunnen in principe elke job uitoefenen, leveren dezelfde prestaties als personen zonder hiv en het besmettingsrisico in een gewone werkomgeving is bijna nihil. Op zich zijn er dus geen argumenten om hiv verborgen te houden op het werk. Disclosure blijft natuurlijk een persoonlijke beslissing, maar angst voor stigmatisering en taboes speelt hierin zeker een rol. 

Om mogelijke misvattingen en/of onwetendheid bij werkgevers, maar ook bij professionele hulpverleners weg te nemen kreeg de vorig jaar gelanceerde website Levenmethiv.be er twee nieuwe luiken bij. De website bevatte al heel wat informatie voor personen met hiv, maar nu wordt de doelgroep verruimd. Werkgevers kunnen te horen krijgen dat een werknemer hiv-positief is. Maar, ook professionele hulpverleners komen in contact met personen met hiv, denken we aan tandartsen, huisartsen, psychologen, verpleegkundigen, maar ook personen werkzaam in asielopvangcentra, sociale diensten, OCMW’s, …. Aangezien dergelijke situaties zelden voorkomen is de onwennigheid en onzekerheid groot.

Het extra luik 'Ik ben professioneel' biedt daarom een heleboel tips en informatie over hiv en hoe je ermee kan omgaan in een professionele context. Wat bijvoorbeeld met beroepsgeheim? Of besmettelijkheid? Hoe kan je de persoon helpen en welke impact heeft hiv op jou? Je vindt er ook waar je als professioneel terecht kunt met je vragen.

“Ik moet je iets vertellen…”

Maar ook de directe omgeving van mensen met hiv, denk maar aan partners, vrienden, ouders, familie heeft nood aan informatie. Voor hen voegt Sensoa het luik 'ik ken iemand met hiv' toe aan de site. Daar vinden ze wat hiv vandaag inhoudt, wat je moet weten rond hiv-overdracht en besmettelijkheid, wat als je lief hiv-positief is en waar jij zelf terecht kunt met je vragen en bezorgdheden.

Daarnaast ontwikkelde Sensoa ook nieuw campagnemateriaal dat meer openheid moet helpen creëren om naar buiten te komen met een hiv-diagnose. Als iedereen zich meer open opstelt en zich informeert over wat het betekent om te leven met hiv, wordt het misschien niet meer zo’n opgave om het te vertellen. De boodschap van de posters is dat we openheid en communicatie willen stimuleren, zowel bij mensen met als zonder hiv. Enkel op die manier kan de kloof tussen de twee groepen, die door angst en stigma is ontstaan, overbrugd worden.